Tijno (1970) maakt schilderijen die schreeuwen om aandacht. Het zijn objecten aan je muur die niet onopgemerkt aan je voorbij gaan. Tijno gebruikt voornamelijk acrylverf op doek of papier. Maar het laatste jaar ligt de nadruk op doek.

Zijn stijl is kleurrijk, actief en contrasterend. De vormen karakteriseren zich als speels figuratief en energiek. Vooral op detailniveau besteedt hij zeer veel aandacht; constanten zijn bollen, lijnen, en draden die als een levensader door zijn werk kruipen. Zijn werk kent invloeden van de Inca- en de Hindoestaanse cultuur. Druk in detail tot rustig qua oppervlak vulling. Werken waar het (levens)plezier van afdruipt.

Tijno beleeft zeer veel plezier tijdens het rijpingsproces van zijn werk. Zelf zegt hij altijd met een grote grijns naar zijn werk te kijken. Zo wordt elk werk een kind. Een kind dat moeilijk is af te staan. 

Ik ben een autodidact die graag schildert!